دوستان گرامی فکر میکنیم ،که با بیش از این فرصت دادن چه چیزی را قراره ثابت بکنیم. مگر استقلال یک تیم تازه تاسیس هستش که دم از حمایت و وقت دادن ونبودن هر چیزی دیگر را که بهانه کنیم ،که ما اهل مرام و عند معرفت هستیم . دوستان تازه من به بعضی از این کار شناسان هم کم کم دارم بد بین میشوم . برای مثال بهانه آوردن از موقعیتهای بد ست آمده وبر باد دادن آرش برهانی را ملاک قرار بدهیم . اما باید در نظر گرفت که هوش و زکاوت هیمن بازیکنه که خودش را در چنین موقعیتهای قرار میدهد. برای مثال وقتی آرش در زمین نیست چنین موقعیتاهئی بسیار نادر و خود رو به وجود می آیند ، پس هنر می خواد که از این هنر هنر مندانه استفاده بشه ،کسی که کمکش کنه تا اون موقعیت را درست به ثمر برسونه تا ارزش داشته باشه . ممکنه دلیل بیارین که که نه این بازیکن اینجوری هم در پاس هم تیمهای ملی این مشکل را داشته . اما اگر به عقب برگردیم موقعه ای که رضای عنایتی تازه به استقلال اومده بود بدتر از این بود چندین هفته هم گل نمی زد ،هم گل خراب میکرد ،وباعث مشکل امیر قلعه نوئی با سامره از همین جا شروع شد .که چرا به جای تعویض وبازی ندادن عنایتی ، سامره را تعویض می کنی .خودم هم همین اعتقاد را داشتم. اما امیر به این بازیکن در کمال آرامش و متانت آنچنان به ایشان تمرکز داد، تا شده بود اونی که الان با از دست دادن ایشان استقلال واقعا" از کمبودش رنج می برد .نکته اینجاست که چنان همه و همه به دست و پای این بازیکن پیچیدن که خودش هم فکر نکنم خودش را باور داشته باشه . به یاد دارم وقتی که ناصر خان سرمربی بود بعد از رفتنش سید علی موسوی و محمد مومنی چه گلایه هائی می کردن .مومنی میگفت : تو بازی خدا خدا میکردم توپ سر پای من نیاد ، چون اون لحظه بود که چکار کنم که داد ناصرخان در نیاد. اینجوری تمرکز بازی کن را بهم میریخت . موسوی میگفت دو گل زدم اومد تو رختکن وسط دونیمه چه دادهائی که بسرم نمیزد، مگه از یک بازکن چه انتظاری میشه دادشت. خوب این داشته باشین بعد در مورد اعصاب بازیکن که چه بلائی سرش اومده را بدانیم تا بعد پی ببریم که ممکنه اونجوری که ما فکر میکنیم نباشه.

حاج آقا به یاد دارم که تو همین وبلاگ که تازه بازش کرده بودم گفتم که باهم ممکنه غرق بشین. اما این بار فکر میکنم که تو فکر باشگاه نیستی فقط تو فکر باند ورفاقتت هستی. رفاقت سرجای خود ، اما اگر این بابا متوجه میشد خودش می بایست کنار می کشید. جای هیچگونه عذرو بهونه نیست، هم باشگاه معتبره هم غنی از همه لحاظ حرمت این بازکنان را هم شکسته، با بی برنامه گی، بدون پشتوانه فکری. با حیثیت باشگاه و بازیکن داره بازی می کنه . مگر همین امیر حسین دو سه سال قبل نیست، یا قربانی ، یا طالب لو، خود جباری ،مگر بهترین گزینه ها را براش جمع نکردن. اگر کمی فکر کنیم به این مسئله پی می بریم که آقای یوسفی چرا تازه نفس تا میاد اون حرکت را انجام میده .خوب نباید متوجه بشیم که فکر خراب همه را خراب کرده، داغون کرده همه را. ما که کنار زمین و تماشگر هستیم اینجوری اعصاب ها خرابه خراب هست. پس اون بازکین که میدونه و نمیشه حرف بزنه خوب اینجوری خودش را نشون میده .عجب کار شناسانی که حاضرن بچه معصوم را خراب و بی انگیزه جلوه بدن ، ویک تیم کامل را فدای ندانم کاری یه نفر بکن ولی نگن مشکل کجاست ،خوب یا میترسن، یا نمیدونن که بگن

حاج آقا نه مشکلنه بازیکنه، نه مشکل کمک های ایشان ،مشکل نبود فکر پشت تیمه نبود برنامه، اصلا" یک کلام این بابا اگر تو فکر خودش بود کنار میکشید، محترمانه خیلی محترمانه کنار می کشید. چون زمین وزمان می دونن وقتی تیمی دچار چنین مشکلی میشه فقط باید پشتوانه فکری تیم بکلی تغیر کنه فقط همین

امید وارم حاج آقا کار نکنی که با دعا آمدی خدائی نکرده خدائی نکرده بازم میگم خدائی نکرده زبونم لال اونجوری با ناصر خان ......... خوب شرمنده

            آزموده را آزمودن خطاست

از غلط های بیشمارپوزش می طلبم منو به  بزرگواری خودتان عفو کنید