نگیــــن آبـــــی (تـــــــــــاج )

بدترین استقلال تاریخ

estghlal-110 — Tue, 29 Apr 2008 21:53:18 GMT

مطمئن باشین این استقلال بدترین استقلال تاریخ خواهد شد واز این بدتر هم نمیشود وقتی دوستی مثل محصص که بعد از بازی که یک موقعیت گل خلق نمی شود میاد تعریف و تمجید میکنه وقتی خائنی مثل حجازی فقط دنبال پول و کسب در امده وقتی مربی مضحکه ای مثل کریمی که همه را به تمسخر میگیره باید از دقیقه 86 به بعد با پنچ دقیقه وقت اضافه از باخت تیمش تو زمین خودش از باختش دفاع میکنه وتو اون مدت تودر 9 دقیقه دست پیکان مشغول پاس کاری تمرین میشن بجز گریه مو شرم چه باید کرد این تیم بخدا کلاه جام حذفی داره میره سرش کدوم دیونه به فکرش میرسه این تیم میتونه قهرمان جام حذفی بشه که حاجی سرش را زیر برف کرده

خدایش به کی باید بگیم یا گلایه کنیم یا از کی بنالیم جناب محصص چرا الکی تعریف می کنید این چه فوتبال مدرنیه که تمی باخته دقیقه ۸۶ تا دقیقه ۹۵ یعنی ۵ دقیق وقت اضافه توپ و زمین کاملا" در دست تیم پیکان و بازیکنان استقلال در زمین خودشون خیمه زدن که از باخت دفاع کنن باید چشم ببندیم بگیم خیلی خوب بود یا مربی میگه بد شانس کدوم شانس اینکه علیزاده در میان سه مدافع توپ گیری میکنه از منطقه جریمه پیکان تا نیمه زمین استقلال هیچ بازکنی از دو تیم نباشه بخدا خجالت اوره استقلال باداشتن دوستانی مثل شماها اصلا" نیازی به دشمن نداره

کدوم عقل سلیم باورش میشه که این تیم قدرت کسب مقام قهرماتنی در جام حذفی را داره که ما خودمون را گول بزنیم

یا اگر پیکانبا داشتن ۳۷ امتیاز در خطر سقوطه چطور استقلال با یان نابسامانی و حال روز واین افراد دروبرش با ۳۸ امتیازدر حیطه امنیت قرار داره

بخدا همین جوری پیش بره مطمئن باشین کریمی اون تیم هارا باعث سعودشون به لیگ برتر شد اما این استقلال را به لیگ یک هدایت میکنه نه کریمی تنها با حجازی وهمین کادر

حجای همه را خط بزن از این که بدتر نمیشه و از این که شرم اورتر که نمیشه از مجموع پنچ بازی یک امتیاز اون مقابل پرسپولیس که بازکینان خودشون حیثیتی باز کردن

حاجی تا بیرونت نکردن همه را بنداز بیرون اگه این هنر هستش که الان این کادرپر ادعا دارن بخدا از دست همه این کار برمیاد پس چه بهتر تا بیرونت نرکدن بیرونشون کنی

درد ها

estghlal-110 — Mon, 21 Apr 2008 12:01:59 GMT

قلعه نويى : ماشين همسرم را فروختم تا عنايتى پولش را بگيرد

تهران IranSport.Net - سرمربى سابق استقلال در خصوص نتايج ضعيف اين تيم در رقابت هاى ليگ برتر گفت: مسئولان استقلال بهتر مى توانند در مورد نتايج ضعيف تيمشان صحبت كنند.امير قلعه نويى با بيان اين مطلب اظهار داشت:اعتقاد دارم كه فيروز كريمى يكى از بهترين مربيان ايران است و همچنان بايد از او حمايت كنند، منتهى بعضى ها براى استقلال مشكل تراشى مى كنند و با پرداختن به اتفاقات گذشته در صدد منحرف كردن ذهن مردم هستند.وى در ادامه گفت: بعد از باخت ۴ بر يك مقابل پگاه گيلان بعضى از آقايان حرف ارسال نشدن ليست استقلال به AFC را وسط مى كشند كه اين حركات واقعاً تأسف آور است. پس از جدايى از استقلال هيچ وقت عليه اين تيم حرف نزدم اما نمى دانم چرا بعضى ها مى خواهند اتفاقات گذشته را مطرح كنند. جالب اينجاست كه اطلاعات آنها ضعيف است و نمى دانند كه من ۴ سال در استقلال بودم نه ۳ سال.قلعه نويى تأكيد كرد: در شرايطى به استقلال آمدم كه ۱۱ بازيكن جدا شده بودند و باشگاه حتى يك دفتر كوچك هم نداشت اما بعدها هيچ وقت در مورد اين مشكلات حرف نزدم. حتى كار به جايى رسيد كه ماشين همسرم را فروختم تا طلب رضا عنايتى از استقلال را بدهيم. زمانى كه ما در دسته سوم بوديم آقايان كجا بودند؟ وى افزود: بعضى ها مى خواهند مثل فيلم ها براى خودشان دشمن فرضى درست كنند تا ذهن مردم را منحرف كنند، در حالى كه همه واقعيت ها روشن است. در اين ۴ سالى كه در استقلال بودم نزديك ۱۵۰ ميليون تومان گفتم و اسناد و مداركش هم در باشگاه موجود است، در ضمن معتقدم كه استقلالى هاى واقعى براى مردم شناخته شده هستند. قلعه نويى در مورد وضعيتش براى فصل آينده گفت: چند روز ديگر به ازبكستان مى روم تا براى آخرين بار با مسئولان پاختاكور مذاكره كنم. اولويت اولم حضور در اين تيم خارجى است چون ازبك ها شرايط خوبى دارند، اگر رفتنم به پاختاكور منتفى شد در بين پيشنهادات داخلى اول به مس فكر مى كنم.

تاريخ مخابره پيام:دوشنبه 2 ارديبهشت 1387

دوستان عزیز استقلال به این نوع افراد نیاز دادر نه به افرادی که فقط به فکر جیب خودشون و خانواده شون هستن م حتضر برای منافع شخصی خودشون دست به هر کاری بزنند که زدند اینم نتیجه اش این حال و روز استقلال ابروی استقلال را بردن و می برنند اما متاسفانه هر چی که سرشون به سنگ به خوره هیچ وقت دست بردار نیستن که نیستن هر نتیجه ضعیفی که استقلال در تمام دوران حیاطش کسب کرده درست برسی کنیم حضور حجازی هویداست دوستان عزیز چه به عنوان بازی کن چه مربی چه مدیر فنی

اگر نتایج مثل پورحیدری یا امیر قلعه نوئی کسب می کرد الان ادعای.......... می کرد

کوچک شدن یک بزرگ

estghlal-110 — Sun, 20 Apr 2008 04:52:57 GMT

وا قعا" به حال خودمان بایست گریست

چرا چون با داشتن چنین دوستانی اصلا" نیازی به دشمن نیست از همه و همه دلم گرفته این باشگاه با سابقه و پر فتخار را چه شده واسه باختش جایزه میدن میگن بازی تماشگر پسند یا با اون کار شناسی که براش خیلی احترام قائل بودم اما مثل اینکه یا می ترسه از باند مافیائی یا میخواد کسی یقشو نگیره یا واقعا" خدائی نکرده..... شرم آوره شرم آوره

یه زمانی واسه باشگاه کارم به پاسگاه هم کشیده از بس تعصب باشگاه را داشتم اما خدایش حاجی با این کار هائی که دارین می کننین دارم حالم ازرنگش هم بهم می خوره اول از جناب محصص بگم می فرماین بازی خوبی بود و از شانس هم مطلب بیان نمودن اما شاید واسه این می فرماین خوب بازی کردن چون وقتی تیمی مثل استقلال در تهران جلوی تماشگرانش ۴ گل نوش میکنه اونم از تیمی مثل پگاه گیلان حتما" انتظار ۹ گل یا ۱۰ گل از تیمی مثل ابو مسلم را داشته . حالا با دریافت دو گل حتما" پس خوب بازی کرده تازه جناب محصص تیمی که در صول نود دقیقه حتی یک موقعیقت خلق نکرده کجاش خوب بوده . از شانس آقا چرا نمیگی اون دو توپ شانسی به تیر دروازه خوردن که حالا شما واسه گول زدن بیائید مردم را گول بزنید . چرا منی که از کلاسهای فیفا خبر ندارم متوجه شدم که چی شده همیشه همین دونفر تعویض های استقلال هستن منصوریان و مجیدی چطور شده که همیشه تیم های مقابل توری بازی می کنن که ما تو دقیقه ۷۰ باید منوصریان بیاد و ۷۵ مجیدی واقعا"چه تغیری تو تمام تیم از تغیر مربی به وجود امده مگر همین تیم با همین نفرات بجز سعید بیات با همون تفگر بازی نمیکرد کجاش تغیر کرده بگید تو را خدا تا ما بدونیم و هزاران سوال دیگر چرا پگاه مربی عوض میکنه کاملا" متحول میشه مگه بازکنان استقلال از بازیکنان پگاه ضعیف تر هستن یا صنعت نفت یا مس کرمان یا شیرین فراز یاپیکان یا صبا باتری که استقلال هیچ تغیری نکرد که نکرد چرا این ها را نمی پرسید جناب کار شناس باند باز

حاجی یادمه چقد دعا کردیم تا تشریف بیارین نماز شکر خواندیم اما با اعلام انتخاب اولت دلگیر شدیم که چطور دوباره با اون همه تجربه از این باند بازدعوت کردیمن همون موقعه گفتم حاجی این بابا بلای دورن کخ بی مخ را به سرت میاره که دیدی هوادران چطوری با شما برخورد کردن حالا خیلی خیلی خیلی زود دارین به این مرحله میرسی خودتو اماده کن چون اتفاق افتاده شما خودتو به خواب زدی ومیزنی اماجلوی ضرر را ره جا بگیری منفعته حاجی پس بیاو قید جام حذفی را بزن همه این کادر نالایق را اخراج کن به اضافه منوصریان و مجیدی راو خودمون را برای فصل اینده با تفکراتی نو اماده کنیم حاجی تو راخدا بیا و این کارو نکن تا نذر نیاز برای رفتن شما هم نکنیم

حاجی چرا جایزه واسه باخت میدی پس اون وقتی که تو شهر مشهد تیم ما تا دقیقه ۸۵ دو بر صفر عقب بویدم بازی تو ۵ دقیقه سه بر دو بردیم کسی که جایزه نداد تازه همین اقاه هم چوب لای چرخ مینداخت و مشغول بهونه گیری بودش حاجی تور ا خدا گول این هارا نخور همش وعده وعید میدن که جز خجالت وشرم چیزی عایدمون نمیشه

داره مغزم سوت می کشه نمیدونم چطور تمام اونچه که از غصه داشتم دق میکردم و سکته می زدم را بیان کنم باشه تا بعد اما حاجی کار نکن که دوباره مثل دوران کخ اخراج بشی

خدا نکنه

بیانات آتیلا حجازی

estghlal-110 — Tue, 15 Apr 2008 12:48:12 GMT

آتيلا حجازى: بازگشت پدرم به استقلال اشتباه بود

تهران IranSport.Net - در جلسه كادر فنى استقلال با مسئولان اين باشگاه، ناصر و آتيلا حجازى حضور نداشتند كه اين موضوع حرف و حديث هاى زيادى را به وجود آورد. «آتيلا حجازى» با اشاره به اين موضوع اظهار داشت: در جريان برگزارى اين جلسه قرار داشتيم اما عدم حضور من دليل خاصى نداشت. آن روز گرفتارى شخصى داشتم و حتى از اينكه نتوانستم در اين جلسه حاضر باشم عذرخواهى كردم، البته دليل غيبت پدرم را نمى دانم. وى در ادامه با اشاره به توهين تماشاگران استقلال به ناصر حجازى گفت: هواداران تيم به چند شاخه تقسيم شده اند و ديگر يك نفر را تشويق نمى كنند. از ابتداى فصل عده خاصى كه تعداد آنها به ۳۰۰ نفر هم نمى رسد در كنار جايگاه ويژه ورزشگاه آزادى مشكلاتى را به وجود آوردند كه البته مى دانم از چه كسانى خط مى گيرند.حجازى تأكيد كرد: در ورزشگاه آزادى مقابل پيكان شكست خورديم كه آن زمان پدرم سرمربى بود اما همه تماشاگران او را تشويق كردند اما در بازى با پگاه در حالى كه پدرم نقشى در مسائل فنى نداشت توسط عده اى مورد توهين قرار گرفت و اين نشان مى دهد كه حركات تماشاگران از پيش تعيين شده و بودار بود.وى در ادامه صحبت هاى خود گفت: اعتقاد من اين است كه آمدن پدرم به استقلال اشتباه بود. بارها به او گفتيم كه مى تواند در تيم ديگرى بدون حاشيه و با آرامش كار كند چون به فكر سلامتى اش بوديم اما او گفت كه استقلال را دوست دارد و مى خواهد به اين تيم كمك كند. پدر من پس از سال ها حضور در فوتبال ايران به دنبال شهرت، محبوبيت و پول نبود، او مى توانست در تيم هاى ديگرى با آرامش كار كند اما حضور در استقلال باعث شد تا او خيلى چيزها را تحمل كند.

تاريخ مخابره پيام:سه شنبه 27 فروردين 1387

دوستان عزیز این ها بیانات گهر بار فرزند خلف ناصر حجازیه

اما همه به یاد داریم که خود این بابا کجا مربی گری نمود یا سابقه کار آنالیزی داره که یه شبه آنالیز تیمی با اون همه سابقه میشه

چطور همه تقصیر هارا گردن اینو اون میندازین چرا یه بار به خودتون توجه نمیکنین که مشکل کارتون کجاست که ضهن ها متوجه شما شده مگه همین بابای جناب عالی نبود که فرمودن من دست منصوریان و مجیدی را می بوسم مگر بابای جناب عالی مدیر فنی نیست مگه بعد از انقلاب تا الان هر حاشیه و باند بازی که بوده سر ازخونه شما در آورده بخدا جو سازی ها باند باز ها همهاز خونه شماست چون خودتون این کاره هستی به همه انک میزنید چون:

کافر همه را به کیش خود پندارد

آقا جون پدر حضرت عالی در کجا در دوران مربیگیریش موفق بوده که تماشا گران سنگشو به سینه بزنن

اگر کارنامه ای مثل منصورپورحیدری داشت حتما" ادعای خدائی می کرد یا اگر موفقیت مثل قلعه نوئی داشت الان چی می گفت دلم به حالا پورحیدری می سوزه چه قد بر علیه اش حرف میزد جوسازی میکرد اما با حجب و حیای جناب پورحیدری یک کلام بر زبان نیاورد خیال کردین خدائی نیست و گریبانتان را نمیگیره چنان به زمین بزند که قد رالست نکند

با بنون گرفتن به گردن اینو اون انداختن مسائل نمیشه خودرا فراری داد شما دارید خودتان را گول می زنیدبرید به خودتان فکر کنید مشکلاتان را خودتان برطرف کنید که خربزه آب هستش

امیر قلعه نوئی که همه منظورتان ایشان است مخالف سر سخته باند بازیه چون میدونه که باند مافیای کمر هر باشگاهی را زمین گیر می کنه واسه همینه که هر بازیکنی در هر تیمی که باهاش کار میکنه می بینه ادعا می کنه میخواد خط بگیره کنارش میزاره چون به موفقیت تیمش فکر میکنه و تماشگران تا دیدی سامره از بابات خط میگره کنارش گذاشت تا دید نیکبخت با از بابات خط میگره ردش کردو.....

خدایش اگه بابات را تماشگران توشیق میکردن واون جای قلعه نوئی بیرون بود الان روزنامه تلویزن همه و همه خبرهاپر بود از عرایض پدرت اما ببین پورحیدری و قلعه نوئی چطور برخورد می کنن به بابات بگو برو یاد بگیر

دندادن درد باید کشید

estghlal-110 — Fri, 11 Apr 2008 22:35:18 GMT

هرچه گفتیم جناب حاجی ما نماز شکر خواندیم که شما اومدی دعا کردیم که تشریف بیاری خلاصه خوشحال اما وقتی از شنیدن گزینه اول شما برای مربی گری مطلع شدیم کاملا" نا امید و مایوس شدیم

چون آزموده را آزمودن خطاست

بعدش صحبت از تغیر شد گفتیم خدا کنه این بار اشتباه نکنی و ژنرال را به همکاری دعوت کنی که نمودی اما زنرال بهتر از هرکسی می دانست که با این باند و کادر نمیشه کاری از پیش برد و در عجب بو.دیم که چطور فیروز خان حاضر بهزیر دست کار کردن با این مجموعه شد که خودش جای تامل داره

اما حاجی از منصوریان مجیدی و نوازی وامیرآبادی تا مسئول تدارکات را کنار بگذار و عطای جام حذفی هم را به لایش ببخش و از الان قول از ژنرال حاج امیر قعله نوئی بگیر و یک نفر زیر نظر ایشان انتخاب تا استقلال را برای فصل آینده به یاری خدا آماده کنیم دیگر فرصت را از دست نده

هوادران استقلال در سطح کشور بالغ بر س۴۰ ملیون نفر هستن نه این دویست سی صد نفر طرف دار حجازی که واسه همه ما تعین و تکلیف بکنند

یادت زمان کخ هو شدی. بخدا اگه الان این کار ا نکنی. دوباره کاری با شما می کنن که روزی گرد عکس فوتبال و ورزش هم نگردی مطمئن باش

اعتماد به این مافیا بازی های آقایان یعنی فنا کردن و با دست خود ُ خود را غرق کردن

تنها کسی که این باند را متلاشی و جرات نفس کشیدن بهشون نمیداد بخداژنرال بود چقدر از حجب وحیای منصور پور حیدری سوء استفاده کردن

بعد از انقلاب همه حاشیه ها به ناصر حجازی ختم میشود

دندان درد را با ید حاج آقا کشید واسه همیشه

نوروز

estghlal-110 — Wed, 19 Mar 2008 05:19:44 GMT

نوروز

ديباچه
انسان، از نخستين سال هاي زندگي اجتماعي، زماني که از راه شکار و گردآوري خوراک هاي گياهي روزگار مي گذراند، متوجه بازگشت و تکرار برخي از رويدادهاي طبـيعي، يعني تکرار فصول شد. زمان يخ بندان ها موسم شکوفه ها، هنگام جفت گيري پرندگان و چرندگان را از يکديگر جدا کرد. نياز به محاسبه در دوران کشاورزي، يعني نياز به دانستن زمان کاشت و برداشت؛ فصل بندي ها و تقويم دهقاني و زراعي را بوجود آورد. نخستين محاسبه فصل ها، بي گمان در همهً جامعه ها، با گردش ماه که تغيـيـر آن آسانتر ديده مي شد، صورت گرفت. و بالاخره نارسايي ها و ناهماهنگي هايي که تقويم قمري، با تقويم دهقاني داشت، محاسبه و تنظيم تقويم بر اساس گردش خورشيد صورت پذيرفت. سال در نزد ايرانيان همواره داراي فصل نبوده، زماني شامل دو فصل : زمستان ده ماهه و تابستان دو ماهه بوده؛ و زماني ديگر تابستان هفت ماه ( از فروردين تا آبان) و زمستان پنج ماه ( از آبان تا فروردين ) بوده، و سرانجام از زماني نسبتاً کهن به چهار فصل سه ماهه تقسيم گرديده است. گذشته از ايران: "سال و ماه سغدي ها، خوارزمي ها، سيستان ها در شرق و کاپادوکي ها و ارمني ها در مغرب ايران، بدون کم و زياد همان سال و ماه ايراني است".

آغاز سال
مردم شناسان را عقيده بر اين است که محاسبه آغاز سال، در ميان قوم ها و گروه هاي کهن، از دوران کشاورزي، همراه با مرحله اي از کشت يا برداشت بوده و بدين جهت است که آغاز سال نو در بيشتر کشورها و آيـيـن ها در نخستين روزهاي پائيز، يا زمستان و يا بهار مي باشد. آغاز سال ايرانيان، هر چند زماني دستخوش تغيـيـر گرديد ولي حمزه اصفهاني در کتاب سني ملوک الارض و الا نبـيـاء و ابوريحان بـيـروني در آثار الباقيه گويند که آغاز سال ايراني، از زمان خلقت انسان ( يعني ابتداي هزاره هفتم از تاريخ عالم ) روز هرمز از ماه فروردين بود. وقتي که آفتاب در نصف النهار، در نقطهً اعتدال ربـيـعي بود، و طالع سرطان بود.

پيدايش جشن نوروز
در ادبـيـات فارسي جشن نوروز را، مانند بسياري ديگر از آيـيـن ها، رسم ها، فرهنگ ها و تمدن ها به نخستين پادشاهان نسبت مي دهند. شاعران و نويسندگان قرن چهارم و پنجم هجري، چون فردوسي ،منوچهري، عنصري، بـيـروني، طبري، مسعـودي، مسکويه، گرديزي و بسياري ديگر که منبع تاريخي و اسطوره اي آنان بي گمان ادبـيـات پـيـش از اسلام بوده، نوروز و برگزاري جشن نوروز را از زمان پادشاهي جمشيد مي دانند، که تـنـها به چند نمونه و مورد اشاره مي شود :

جهان انجمن شد بر تخت اوي از آن بر شده فره بخت اوي

به جمشيد بر گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودين بر آسوده از رنج تن، دل ز کين

به نوروز نو شاه گيتي فروز بر آن تخت بنشست فيروزروز

بزرگان به شادي بياراستند مي و رود و رامشگران خواستند

محمد بن جرير طبري نوروز را سر آغاز دادگري جمشيد دانسته :

جمشيد علما را فرمود که آن روز که من بـنـشـسـتم به مظالم، شما نزد مي باشيد تا هر چه در او داد و عدل باشد بنمايـيـد، تا من آن کنم. و آن روز که به مظالم نشـسـت روز هرمز بود از ماه فروردين. پس آن روز رسم کردند.

ابوريحان بـيـروني پرواز کردن جمشيد را آغاز جشن نوروز مي داند : چون جمشيد براي خود گردونه بساخت، در اين روز بر آن سوار شد، و جن و شياطين او را در هوا حمل کردند و به يک روز از کوه دماوند به بابل آمد و مردم براي ديـدن اين امر به شگفت شدند و اين روز را عيد گرفته و براي يادبود آن روز تاب مي نـشـيـنـند و تاب مي خورند.

به نوشته گرديزي، جمشيد جشن نوروز را به شکرانهً اين که خداوند " گرما و سرما و بيماري و مرگ را از مردمان گرفت و سيصد سال بر اين جمله بود " برگزار کرد و هم در اين روز بود که " جمشيد بر گوساله اي نشست و به سوي جنوب رفت به حرب ديوان و سياهان و با ايشان حرب کرد و همه را مقهور کرد. " و سرانجام خيام مي نويسد که جمشيد به مناسبت باز آمدن خورشيد به برج حمل، نوروز را جشن گرفت : سبب نهادن نوروز آن بوده است که آفتاب را دو دور بود، يکي آنکه هر سيصد و شصت و پنج شبان روز به اول دقيقه حمل باز آمد و به همان روز که رفته بود بدين دقيقه نتواند از آمدن، چه هر سال از مدت همي کم شود؛ و چون جمشيد، آن روز دريافت ( آن را ) نوروز نام نهاد و جشن و آيـيـن آورد و پس از آن پادشاهان و ديگر مردمان بدو اقتدا کردند.

در خور يادآوري است که جشن نوروز پـيـش از جمشيد نيز برگزار مي شده و ابوريحان نيز، با آنکه جشن را به جمشيد منسوب مي کند، ياد آور مي شود که، " آن روز را که روز تازه اي بود جمشيد عيد گرفت؛ اگر چه پـيـش از آن هم نوروز بزرگ و معظم بود " . گذشته از ايران، در آسياي صغير و يونان، برگزاري جشن ها و آيـيـن هايي را در آغاز بهار سراغ داريم. در منطقهً ليدي و فري ژي، براساس اسطوره هاي کهن، به افتخار سي بل، الههً باروري و معروف به مادر خدايان، و الههً آتيس جشني در هنگام رسيدن خورشيد به برج حمل و هنگام اعتدال بهاري، برگزار مي شد. مورخان از برگزاري آن در زمان اگـُوست شاه در تمامي سرزمين فري ژي و يونان و ليدي و آناتولي خبر مي دهند. به ويژه از جشن و شادي بزرگ در سه روز 25 تا 28 مارس ( 4 تا 7 فروردين ) .

صدرالدين عيني دربارهً برگزاري جشن نوروز در تاجيکستان و بخارا ( ازبکستان ) مي نويسد: ... به سبب اول بهار، در وقت به حرکت در آمدن تمام رستـني ها، راست آمدن اين عيد، طبـيـعت انسان هم به حرکت مي آيد. از اين جاست که تاجيکان مي گويند : " حمل، همه چيز در عمل ". در حقيقت اين عيد به حرکت آمدن کشت هاي غله، دانه و سر شدن ( آغاز ) کشت و کار و ديگر حاصلات زميني است که انسان را سير کرده و سبب بقاي حيات او مي شود. وي در جاي ديگر مي گويد : در بخارا " نوروز " را عيد ملي عموم فارسي زبانان است، بسيار حرمت مي کردند. حتي ملاي ديني به اين عيد که پيش از اسلاميت، عادت ملي بوده، بعد از مسلمان شدن هم مردم اين عيد را ترک نکرده بودند، رنگ ديني اسلامي داده، از وي فايده مي بردند. از آيت هاي قرآن هفت سلام نوشته به " غولونگ آب " که خوردن وي در نوروز از عادت هاي ملي بيـش تره بوده، تر کرده مي خوردند. ولي برگزاري شکوهمند و باورمند و همگاني اين جشن در دستگاه هاي حکومتي و سازمان هاي دولتي و غير دولتي و در بيـن همهً قشرها و گروه هاي اجتماعي، بي گمان، از ويژگي هاي ايران زمين است، که با وجود جنگ و ستيزها، شکست ها و دگرگوني هاي سياسي، اجتماعي، اعتقادي، علمي و فني، از روزگاران کهن پا بر جا مانده، و افزون بر آن به جامعه ها و فرهنگ هاي ديگر نيز راه يافته است؛ و در مقام مقايسه، امروز جامعـه و کشوري را با جشن و آيـيـن چندين روزه اي، که چنين همگاني و مورد احترام و باور خاص و عام، فقير و غني، کوچک و بزرگ و بالاخره شهري و روستايـي و عشايـري باشد، سراغ نداريم.

روزها يا ماه جشن نوروز
مدت برگزاري جشن هايي چون مهرگان، يلدا، سده و بسياري ديگر، معـمولا يک روز ( يا يک شب ) بـيشتر نيست. ولي جشن نوروز، که درباره اش اصطلاح " جشن ها و آيـيـن هاي نوروزي " گوياتر است، دست کم يک يا دو هفته ادامه دارد. ابوريحان بيروني مدت برگزاري جشن نوروز را، پس از جمشيد يک ماه مي نويسد :

چون جم درگذشت، پادشاهان همه روزهاي اين ماه را عيد گرفتند. عيدها را شش بخش نمودند : 5 روز نخست را به پادشاهان اختصاص دادند، 5 روز دوم را به اشراف ،5 روز سوم را به خادمان و کارکنان پادشاهي، 5 روز چهارم را به نديمان و درباريان، 5 روز پنجم را به توده مردم و پنجه ششم را به برزيگران.

کمپفر در سفرنامهً خود آورده که، در زمان شاه سليمان صفوي، مهماني ها، تفريح و جشن هاي نوروز در ميدان هاي عمومي تا سه هفته طول مي کشيد. "درو ويل" مدت تعطيلي جشن نوروز را در زمان فتحعليشاه دو هفته مي نويسد. ولي برگزاري مراسم نوروزي امروز، دست کم از پنجه و " چهارشنبه آخر سال " آغاز و در " سيزده بدر " پايان مي پذيرد.

رسم ها و آيـيـن هاي نوروزي که از روزگاران کهن برگزاري آن ها از نسلي به نسل بعد به ارث رسيده، به ناگزير با دگرگوني شيوه هاي زندگي، تکنولوژي هاي صنعتي و ماشيني، سازمان هاي اداري، شغـل ها، قانون ها، وسايـل ارتباط جمعي جديـد - چنان که خواهيم ديد - بدون آنکه هويـت خود را از دست بدهد، تحول يافته است. از آداب و رسم هاي کهن پـيـش از نوروز، بايستي از پنجه ( خمسه مسترقه )، چهارشنبه سوري و خانه تکاني ياد کرد.

پنجه ( خمسه مسترقه )
بنابر سال نماي کهن ايران، هر يک از دوازده ماه سال سي روز است و پنج روز باقي ماندهً سال را پنجه، پنجک، خمسه مسترقه، پيتک( در زبان و تقويم مازندراني ) يا بهيزک ( در روز شمار زردشتيان ) گويند. ابوريحان دربارهً پنجه مي نويسد :

... هر يک از ماه هاي فارسي سي روز است و از آن جا که سال حقيقي سيصد و شصت و پنج روز است، پارسيان پنج روز ديگر سال را " پنجي " و " اندرگاه " گويند. سپس اين نام تعريب شده و " اندرجاه " گفته شد و نيز اين پنج روز ديگر را روزهاي مسترقه نامند، زيرا که در شمار هيچ يک از ماه ها حساب نمي شود ....

اين پنج روز را که همزمان با يکي از شش " گهنبار " است، جشن مي گرفـتـند. مراسم پنجه تا سال 1304، که تقويم رسمي شش ماه اول سال را سي و يک روز قرار داد، برگزار مي شد.

برگزاري جشن خمسه در بين همهً قشرهاي اجتماعي رواج داشت. به طوري که در 1311 هجري قمري مردي نيک انديش در هزينه کردن درآمد موقوفهً خود، در استرک کاشان، سفارش مي کند که : " ... بقيه منافع وقف را هر ساله برنج ابتياع نموده از آخر خمسه مسترقه به تمام اهالي استرک وضيع و شريف ذکور و اناث، صغير و کبـير بالسويه برسانند ". در گاهشماري تبري، که نوروز در مرداد ماه برگزار مي شد، مراسم پنجه، در دورهً صفويه، همزمان با جشن و روز آب پاشان بود : ... و حضرت اعلي شاهي ظل اللهي، به دستور ولايت بهشت آساي مازندران کامياب دولت بودند، و چون فصل نشاط افزاي بهاري سپري گشته، هواي آن ديار رو به گرمي نهاد، ارادهً تماشاي جشن و سرور پنجه که معتاد مردم گيلان است از خاطر خطير سر زد. رسم مردم گيلان است که در ايام خمسه مسترقه هر سال که به حساب اهل تنجيم آن ملک، بعد از انقضاي سه ماه بهار قرار داده اند، و در ميانه اهل عجم روز آب پاشان است؛ بزرگ و کوچک و مذکر و موًنث به کنار دريا آمده، پنج روز به سور و سرور مي پردازند و همگي از لباس تکليف عريان گشته، هر جماعت با اهل خود به آب درآمده، با يکديگر آب بازي کرده، و بدين طرب و خرمي مي گذرانند و الحق تماشاي غريبي است.

مير نوروزي
از جمله آيـيـن هاي اين جشن پنج روزه، که در شمار روزهاي سال و ماه و کار نبود، براي شوخي و سرگرمي، حاکم و اميري انتخاب مي کردند که رفتار و دستورهايش خنده آور بود، و در پايان جشن از ترس آزار مردمان فرار مي کرد. ابوريحان از مردي کوسه ياد مي کند که با جامه و آرايشي شگفت انگيز و خنده آور، در نخستين روز بهار مردم را سرگرم مي کرد و چيزي مي گرفت. و هم اوست که حافظ به عنوان "مير نوروزي" دوران حکومتش را " بيش از پنج روز " نمي داند.

مسعـودي در اين باره مي نويسد : ... پنج روز آخر آن فروردگان است، که روز اول آن در عراق و ايران کوسه اي بر استر خود سوار شود ( و اين جز در عراق و ديار عجم رسم نيست و اهل شام و جزيره و مصر و يمن آن را ندانند )، و تا چند روز جوز و سير و گوشت چاق و ديگر غذاهاي گرم و نوشيدني هاي گرمازا و سرمابر به او بخورانند و بنوشانند و چنان وانمود کند که سرما را بـيرون مي کند و آب سرد بر او ريزد و احساس رنج نکند، و به فارسي بانگ زند: " گرما، گرما" و اين هنگام عيد عجميان است که در اثـناي آن طرب کنند و شاد باشند.

از برگزاري رسم ميرنوروزي، تا 73 سال پيش، آگاهي داريم؛ علامه محمد قزويني در پژوهشي ارزشمند دربارهً ميرنوروزي - که مانند همه پژوهش هاي آن علامهً فقيد ادبي و فرهنگي مي باشد - شرحي آورده است، که خود مي تواند پژوهش مردم نگاري باشد و دريغم آمد که به اشاره بسنده شود.

.... يکي از دوستان موثـق نگارنده، از اطباي مشهور، که سابق در خراسان مقيم بوده اند، در جواب استفسار من از ايشان در اين موضوع، مکتوب ذيل را به اينجانب مرقوم داشته اند که عيناً درج مي شود : " در بهار 1302 هجري شمسي براي معـالجه بيماري به بجنورد رفته بودم. از اول فروردين تا چهاردهم فروردين در آنجا بودم، در دهم فروردين ديدم جماعت کثيري، سواره و پـياده مي گذرند، که يکي از آنها با لباس فاخر، بر اسب رشيدي نشسته، چتري بر سر افراشته بود. جماعتي هم سواره در جلو و عقب او روان بودند. يکدسته هم پـياده به عنوان شاطر و فراش که بعضي چوبي در دست داشتند، در رکاب او يعـني پيشاپـيش و در جنبـين و در عقب او روان بودند، چند نفر هم چوب هاي بلند در دست داشتـند که بر سر هر چوبي سر حيواني از قبـيل گاو يا گوسفند بود، يعـني استخوان جمجمه حيواني، و اين رمز از آن بود که امير از جنگي فاتحانه برگشته و سرهاي دشمنان را با خود مي آورد. دنبال اين جماعت، انبوه کثيري از مردم متفرقه، بزرگ و خرد، روان بودند و هياهوي بسيار داشتـند. تحقيق کردم، گفتند که در نوروز يک نفر امير مي شود، که تا سيزده عيد، امير و حکمفرماي شهر است، به اعيان و اعزه شهر حوالهً نقد و جنس مي دهد، که همه کم يا زياد تقديم مي کنند. به اين طريق که مثلا حکمي مي نويسد براي فلان متعـين : - که شما بايد صد هزار تومان تسليم صندوق خانه کنيد، البته مفهوم اين است که صد تومان بايد بدهيد. البته اين صد تومان را کم و زياد مي کردند، ولي در هر حال چيزي گفته مي شد، غالب اعيان به رغبت و رضا چيزي مي دادند. زيرا، جزو عادات عيد نوروز به فال نيک مي گرفتـند. از جمله به ايلخاني هم مبلغي حواله مي دادند که مي پرداخت. بعد از تمام شدن سيزده عيد دورهً امارت او به سر مي آيد، و گويا در يک خاندان اين شغـل ارثي بود ".

بي گمان امروز، کساني را که در روزهاي نخست فروردين، با لباس هاي قرمزرنگ و صورت سياه شده در کوچه و گذر و خيابان مي بيـنيم که با دايره زدن و خواندن و رقصيدن مردم را سرگرم مي کنند و پولي مي گيرند، بازماندهً شوخي ها و سرگرمي هاي انتخاب " مير نوروزي " و " حاکم پنج روزه " است که تـنها در روزهاي جشن نوروزي ديده مي شوند، نه در وقت و جشني ديگر؛ و آنان خود در شعرهايي که مي خوانند، مي گويند : حاجي فيروزه، عيد نوروزه، سالي چند روزه .

روزهاي مردگان و پنجشنبه آخر سال
يکي از آيـين هاي کهن پـيش از نوروز ياد کردن از مردگان است که به اين مناسبت به گورستان مي روند و خوراک مي برند و به ديگران مي دهند. زردشـتيان معـتـقدند که : " روان و فروهر مردگان، هيچ گاه کسي را که بوي تعلق داشت فراموش نمي کند و هر سال هنگام جشن فروردين به خانه و کاشانه خود برمي گردند ".

در روزهاي پنجه، از جمله رسم ها، تهيه کردن غذا، آيـيني مذهبي بوده، ابوريحان مي نويسد: ... و گبرکان در اين پنج روز خورش و شراب نهند، روان هاي مردگان را و همي گويند، که جان مرده بيايد و آن غذا گيرد. غذا پختن و بر مزار مردگان بردن در قرن چهارم رسم بوده است؛ از خوارزم تا فارس : خوارزميان پنج روز آخر اسفند و پنج روز ديگري که در پي آن است و ملحق به اين ماه مانند اهالي فارس، در روزهاي فروردگان براي ارواح مردگان در گورستان غذا مي گذارند.

يکي از صورت هاي برجا ماندهً اين رسم، در شهر و روستا، به گورستان رفتن " پنجشنبه آخر سال " است، به ويژه خانواده هايي که در طول سال عضوي را از دست داده اند. رفتن به زيارتگاه ها و " زيارت اهل قبور "، در پنجشنبه - و نيز، روز پـيش از نوروز و بامداد نخستين روز سال - رسمي عام است. در اين روز، خانواده ها خوراک ( پلو خورش )، نان، حلوا و خرما بر مزار نزديکان مي گذارند و بر مزار تازه گذشتگان شمع، يا چراغ روشن مي کنند. در برخي از شهرهاي ايران، روز پيش از عيد، خانواده هاي عزادار، از خويشان و نزديکان با غذا و حلوا پذيرايي مي کنند و در سر مزار جمع مي شوند. و نيز رسم است که ايرانيان شيعه، در موقع سال تحويل، به زيارت قبر امامان و امامزادگان ميروند.

خانه تکاني
اصطلاح " خانه تکاني " را بيشتر در مورد شستن، تميز کردن، نو خريدن، تعمير کردن ابزارها، فرش ها، لباس ها، به مناسبت فرا رسيدن نوروز، به کار مي برند. در اين خانه تکاني، که سه تا چهار هفته طول مي کشد، بايستي تمامي ابزارها و وسيله هايي که در خانه است، جا به جا، تميز، تعـمير و معاينه شده و دوباره به جاي خود قرار گيرد. برخي از ابزارهاي سنگين وزن، يا فرش ها، تابلو ها، پرده ها و وسيله هاي ديگر، فقط سالي يک بار، آن هم در خانه تکاني نوروزي، جا به جا و تميز مي شود. در برخي از شهرهاي آذربايجان نخستين چهارشنبهً ماه اسفند ( چهارشنبه موله) به شستن و تميز کردن فرش هاي خانه اختصاص دارد.

خانه تکاني امسال، در خانه تکاني شهر نيز سرايت کرد : مسئـول خدمات شهري شهرداري تهران در مصاحبه اي گفت : از آن جا که ايراني ها براساس يک سنت حسنه همه ساله در واپسين روزهاي سال اقدام به نظافت و پاکيزه گي منازل خود مي کنند، شهرداري تهران نيز براي دستيابي به شهري پاکيزه و تميز همگام و همراه با مردم، نسبت به لکه گيري گذرگاه ها و جمع آوري نخاله ها و ضايعات شهري در مناطق بيست گانه شهرداري تهران اقدام مي کند.

کاشتن سبزه
اسفند ماه، ماه پاياني زمستان، هنگام کاشتن دانه و غله است. کاشتن " سبزه عيد " به صورت نمادين و شگون، از روزگاران کهن، در همهً خانه ها و در بين همهً خانواده ها مرسوم است.

در ايران کهن، " بـيست و پنج روز پيش از نوروز، در ميدان شهر، دوازده ستون از خشت خام بر پا مي شد، بر ستوني گندم، برستوني جو و به ترتيب، برنج، باقلا، کاجيله ( گياهي است از تيرهً مرکبان، که ساقه آن به 50 سانـتي متر است )، ارزن، ذرت، لوبـيا، نخود، کنجد، عدس و ماش ميکاشتـند؛ و در ششمين روز فروردين، با سرود و ترنم و شادي، اين سبزه ها را مي کندند و براي فرخندگي به هر سو مي پراکندند ". و ابوريحان نقـل مي کند که : " اين رسم در ايرانيان پايدار ماند که روز نوروز در کنار خانه هفت صنف از غلات در هفت اسطوانه بکارند و از رويـيدن اين غلات، به خوبي و بدي زراعت و حاصل ساليانه حدس بزنند ".

امروز، در همهً خانه ها رسم است که ده روز يا دو هفته پيش از نوروز، در ظرف هاي کوچک و بزرگ، کاسه، بشقاب، پشت کوزه و ... دانه هايي چون گندم، عدس، ماش و ... مي کارند. موقع سال تحويل و روي سفره "هفت سين " بايستي سبزه بگذارند. در برخي از شهرهاي آذربايجان، سومين چهارشنبه به خيس کردن و کاشتن گندم و عدس براي سبزه هاي نوروزي اختصاص دارد. اين سبزه ها را در خانواده ها تا روز سيزده نگه داشته، و در اين روز زماني که براي " سيزده بدر " از خانه بـيرون مي روند، در آب روان مي اندازند.

سفره هفت سين
رسم و باوري کهن است که همهً اعضاي خانواده در موقع سال تحويل ( لحظهً ورود خورشيد به برج حمل ) در خانه و کاشانه خود در کنار سفره هفت سين گرد آيند. در سفره سفيد رنگ هفت سين، از جمله، هفت رويـيدني خوراکي است که با حرف " س " آغاز مي شود، و نماد و شگوني بر فراواني رويـيدني ها و فراورده هاي کشاورزي است - چون سيب، سبزه، سنجد، سماق، سير، سرکه، سمنو و مانند اين ها- مي گذارند. افزون بر آن آينه، شمع، ظرفي شير، ظرفي آب که نارنج در آن است، تخم مرغ رنگ کرده، تخم مرغي روي آينه، ماهي قرمز، نان، سبزي، گلاب، گل، سنبل، سکه و کتاب ديني ( مسلمانان قرآن و زردشتيان اوستا و ... ) نيز زينت بخش سفرهً هفت سين است. اين سفره در بيشتر خانه ها تا روز سيزده گسترده است.

در برخي از نوشته ها از سفره هفت شين (هفت رويـيدني که با حرف شين آغاز مي شود) سخن رفته و آن را رسمي کهن تر دانسته اند. در ريشه يابي واژهً هفت سين نظرهاي ديگري چون هفت چين ( هفت رويـيدني از کشتزار چيده شده ) و هفت سيني از فراورده هاي کشاورزي نيز بيان شده است. پراکندگي نظرها ممکن است به اين سبب باشد که در کتاب هاي تاريخي و ادبي کهن اشاره اي به هفت سين نشده و از دورهً قاجاريه است که درباره باورها و رفتارها و رسم هاي عاميانهً مردم تحقيق و بحث و اظهار نظر آغاز شده است. نمي دانيم که آيا پيش از قاآني هم شاعري هفت سين را در شعر خود آورده است؟

سين ساغر بس بود ما را در اين نوروز روز گو نباشد هفت سين رندان دُرد آشام را

ميرزاده عشقي نيز در " نوروزي نامه " در اسلامبول در مسمطي براي آگاهي مردم آن ديار سروده :

همه ايرانيان نوروز را از ياد بود کي

بپا سازند از مازندران تا شوش و ملک ري

بساط هفت سين چينند و بنشينند دور وي

پوشيدن لباس نو
پوشيدن لباس نو در آيـين هاي نوروزي، رسمي همگاني است. تهيه لباس، براي سال تحويل، فقير و غني را به خود مشغـول مي دارد. در جامعه سنتي توجه به تهيدستان و زيردستان براي تهيه لباس نوروزي - به ويژه براي کودکان - رسمي در حد الزام بود. خلعـت دادن پادشاهان و اميران در جشن نوروز، براي نو پوشاندن کارگزاران و زير دستان بود. ابوريحان بـيروني مي نويسد : " رسم ملوک خراسان اين است که در اين موسم به سپاهيان خود لباس بهاري و تابستاني مي دهند ". مورخان و شاعران از خلعـت بخشيدن هاي نوروزي فراوان ياد کرده اند. و براي اين باور است که در وقف نامهً حاجي شفيع ابريشمي زنجاني آمده است :هر سال شب هاي عيد نوروز پنجاه دست لباس دخترانه و پنجاه دست لباس پسرانه، همراه کفش و جوراب از عوايد موقوفه تهيه و به اطفال يتيم تحويل شود.

سفرنامه نويسان دوره صفويه و قاجاريه، در شرح و وصف جشن هاي نوروزي، از لباس هاي فاخر مردم فراوان ياد کرده اند. خريد لباس نو و برخي وسيله هاي فرسوده اي که به مناسبت نوروز نياز به " نو " ساختن دارد، رقم عمدهً هزينه هاي فصلي - و گاه سالانه - خانواده ها را تشکيل ميدهد. بسياري از خانواده ها که در سوگ يکي از نزديکان لباس سياه پوشيده اند، به مناسبت نوروز، به ويژه هنگام سال تحويل، لباسي ديگر ميـپوشند. کساني که به هر علت لباس نو ندارند، مي کوشند هر قدر هم اندک - جوراب، پيراهن - در هنگام سال تحويل، نو بـپوشند.

در گذشته که فروشگاه ها و بازارهاي فروش لباس دوخته نبود و مردم دوختن لباس خود را به خياط ها سفارش مي دادند، نوبت هاي دوخت و کار شبانه روزي خياطان يکي از دشواري هاي خانواده ها بود. اگر در روزهاي پيش از نوروز، در خانواده ها، محله ها، مدرسه ها و سازمان هاي نيکوکاري رسم است که براي کودکان نيازمند لباس تهيه کنند، اين کار نيک پيش از آنکه براي کمک و همراهي باشد، براي لباس نو پوشاندن به کودکان در جشن نوروز است.

اين باور کهن را در نوشته ها، توصيه ها و توصيف هاي نوروزي، همواره مي بـينيم که : از طبـيعت پـيروي کنيم، از درختان ياد بگيريم و با آمدن بهار، لباس نو بـپوشيم، که شگون شادماني و آرامش است.

خوراک هاي نوروزي
در کتاب ها و سند هاي تاريخي و ادبي کهن، به ندرت از خوراکي هايي که ويژه جشن نوروز (يا جشن هاي ديگر) باشد سخن رفته است. نويسندگان و مورخان بحث از " خوردني " ها را، شايد، پـيش پا افتاده، نازيبا و يا بديهي مي دانستند. در کتاب هاي قرن چهارم به بعـد، شرح و وصف هاي دقيق، به شعر و نثر، دربارهً نوروز و مهرگان و جشن ها و آيـين هاي ديگر کم نيست، ولي از نوع و ويژگي خوراک هاي جشن ها، نه در دستگاه پادشاهان و اميران و نه در خانه هاي عامهً مردم، سخني نرفته است.

در مقاله ها و پژوهش هايي که در اين هفتاد و پنج ساله اخير درباره نوروز نوشته شده، افزون بر خوردني هاي سفره هفت سين، گاه از غذاهاي ويژه شب پيش از نوروز، و شب اول سال، در خانواده هاي سنتي شهرها و منطقه هاي مختلف ياد شده است. خوراکي هايي که با ويژگي هاي اقليمي و نوع فراورده هاي هر منطقه هماهنگي داشت، و در عين حال بهترين و کمياب ترين غذاي منطقه بود؛ و همه قشرهاي اجتماعي - فقيران نيز - ميکوشند که در اين روزها، براي فراهم آوردن غذاي بهتر، گشاده دستي کنند و به گفتهً ابوريحان:"اين عيدها، يکي از اسبابي است که تنگي روزي فقيران را به زندگي فراخ مبدل مي سازد ".

امروز در تهران و برخي شهرهاي مرکزي ايران، سبزي پلو ماهي خوردن در شب نوروز و رشته پلو در روز نوروز رسم است، و شايد بتوان گفت که غذاي خاص نوروز در اين منطقه است. " پلو " در شهرهاي مرکزي و کويري ايران ( مي توان گفت غير از گيلان و مازندران در همهً شهرهاي ايران ) تا چندي پـيش غذاي جشن ها، غذاي مهماني و نشانه رفاه و ثروتمندي بود. و اين " بهترين " غذا، خوراک خاص همهً مردم - فقير و غني - در شب نوروز بود. اگر نيک مردي در صد و پنج سال پـيش در استرک کاشان، ملکي را وقف مي کند که از درآمد آن " همه ساله برنج ابتياع نموده از آخر خمسه مسترقه به تمام اهالي استرک، وضيع و شريف، ذکور و اناث، صغير و کبـير، بالسويه برسانند "، بي گمان به اين نيت بوده، که در شب نوروز سفرهً هيچ کس بي " پلو " نباشد.

با پـيدايش و گسترش رسانه هاي گروهي صنعتي امروز چون روزنامه ها، راديو و تلويزيون، و وجود برنامه هاي گونه گون در معرفي جشن ها و آيـين هاي کهن، نوعي يکنواختي در فراهم آوردن وسيله ها و برگزاري مراسم، در همهً شهرها و استان ها به وجود آمده است. بي گمان تبليغات مؤسسه هاي توليد کننده کالاها نيز عاملي موثر در اين يکنواختي هاست.

ديد و بازديد نوروزي، يا عيد ديدني
از جمله آيـين هاي نوروزي، ديد و بازديد، يا " عيد ديدني " است. رسم است که روز نوروز، نخست به ديدن بزرگان فاميل، طايفه و شخصيت هاي علمي و اجتماعي و منزلتي مي روند. در بسياري از اين عيد ديدني ها، همه کسان خانواده شرکت دارند. کتاب هاي تاريخي و ادبي، تـنها از عيد ديدني هاي رسمي دربارها و اميران و رئـيسان خبر مي دهند. رسمي که هنوز هم خبرگزاري ها و رسانه ها، به آن بسنده مي کنند. " ديدن" هاي نوروزي که ناگزير " بازديد " ها را دنبال دارد، و همراه با دست بوسي و روبوسي است، در روزهاي نخست فروردين، که تعطيل رسمي است، و گاه تا سيزده فروردين ( و مي گويند تا آخر فروردين ) بـين خويشاوندان و دوستان و آشنايان دور و نزديک، ادامه دارد. رفت و آمد گروهي خانواده ها، در کوي و محله - به ويژه در شهرهاي کوچک - هنوز از ميان نرفته است. اين ديد و بازديدها، تا پاسي از شب گذشته، به ويژه براي کساني که نمي توانند کار روزانه را تعـطيل کنند، ادامه دارد.

تا زماني که "مسافرت هاي نوروزي" رسم نشده بود، در شهرها و محله هايي که آشنايي هاي شغـلي و همسايگي و " روابط چهره به چهره " جايي داشت، ديد و بازديد هاي نوروزي، وظيفه اي بـيش و کم الزامي به شمار مي رفت. و چه بسا آشناياني بودند - و هستـند - که فقط سالي يک بار، آن هم در ديد و بازديد هاي نوروزي، به خانهً يکديگر مي روند. به ياد دارم که در کرمان، در بـين زردشتيان، هنگامي که کسي از دوست و آشنايش گله مي کرد که چرا بديدنش نمي آيد، اين جمله مي گفت : " اگر با هم قهر هم بوديم، دست کم سالي يک بار به خانهً هم مي آمديم " و چه بسيار کدورت ها و رنجشن هاي خانوادگي و خويشاوندي که به يـُمن ديد و بازديد هاي نوروزي برطرف شده و مي شود.

گسترش شهرها، ازدياد جمعـيت، پراکندگي خانواده هاي سنتي، محدوديت هاي شغلي و نيز فرهنگ آپارتمان نشيني، از عامل هايي است که ديد و بازديد هاي نوروزي را کاهش داد. و بر اثر اين دشواري ها و محدوديت هاي زماني، بسياري از خانواده هايي هم که به مسافرت نمي روند، براي ديد و بازديدهاي نوروزي، از پـيش زماني را معـين مي کنند.

کتاب تذکره صفويه کرمان که گزارشي از رويدادهاي سال هاي 1063 تا 1104 است، " شرح وقايع " هر سال را، با اين که محاسبهً ماه و سال بر اساس تقويم قمري است، از برگزاري جشن ها، رسم ها، و آيـين هاي نوروزي، در دستگاه حکومتي آغاز مي کند، از جمله : حاکم و وزير و آصف حميده سير، در نوروز آن سال (1080 قمري) که مصادف با 15 شوال بود، در باغ نظر به عيش و خرمي گذرانده، علما و صلحا وشعرا را به صلات گرانمايه خرسند گردانيد (...) و دستار خواهان گسترده، اقسام طعام نزد خاص و عام کشيد. روز ديگر به ديدن اعزه ولايت رفته، دو سه روز هم چنين ديدن مردم مي نمودند، و بعد از آن هر روزه به ازاء ضيافت نوروزي، هنگامه تير اندازي گرم بود. تماشاي " جنگ گاو و قوچ " نيز در اين دوره از آيـين هاي نوروزي بود : روز نوروز سال 1101 که در 7 جمادي الثاني واقع بود، طرف عصر وزير به اتفاق ( ... ) در صحراي موًيدي ( در قسمت شمال شهر فعلي کرمان ) جنگ گاو و قوچ طرح انداخته، بعد از آن اسب دواني کرده، از حضور دوستان جناني خرمي، و به مقـتـضاي وقت کامراني مي نمودند.

نوروز اول
در ديد و بازديدهاي نوروزي رسم است که نخست به خانهً کساني بروند که " نوروز اول " در گذشت عضوي از آن خانواده است. خانواده هاي سوگوار افزون بر سومين، هفتمين و چهلمين روز، که بيشتر در مسجد برگزار مي شود، نخستين نوروز که ممکن است بيش از يازده ماه از مرگ متوفا بگذرد، در خانه مي نشـينند. و در اين روز است که خانواده هاي خويشاوند لباس سياه را از تن سوگواران در مي آورند. جلسه هاي " نوروز اول " که جنبهً نمادين دارد، در عين حال از فضاي ديد و بازديدهاي نوروزي برخوردار است. و ديدارکنند گان، در نوروز اول، به خانواده سوگوار تسليت نمي گويند، بلکه براي آنان " آرزوي شادماني " مي کنند، تا در آغاز سال نو فال بد نزنند. رسم نوروز اول بـيشتر در شهرهايي برگزار ميشود که آخرين روز اسفند را به عنوان ياد بود درگذ شتگان سال سوگواري نکنند.

هديه نوروزي، يا عيدي
هديه و عيدي دادن به مناسبت نوروز رسمي کهن است، کتابهاي تاريخي از پـيشکش ها و بخشش هاي نوروزي - پـيش از اسلام و بعد از اسلام - خبر مي دهند، از رعـيت به پادشاهان حکمرانان، از پادشاهان و حکمرانان به وزيران، دبـيران، کارگزاران و شاعران، از بزرگتران خاندان به کوچکتران، به ويژه کودکان.

رسم هديه دادن نوروزي را، ابوريحان بيروني از گفته آذرباد، موبد بغـداد چنين آورده : نيشکر در ايران، روز نوروز يافت شد، پـيش از آن کسي آن را نمي شناخت. جمشيد روزي ني اي ديد که از آن کمي به بيرون تراوش کرده، چون ديد شيرين است، امر کرد اين ني را بـيرون آورند و از آن شکر ساختـند. و مردم از راه تبريک به يکديگر شکر هديه کردند، و در مهرگان نيز تکرار کردند، و هديه دادن رسم شد.

پـيشکشي رعيت ( تاجر، صنعتگر، کشاورز) و حاکمان ولايت، به پادشاهان و خلفا، در واقع بخشي از باج و خراج و ماليات سالانه بود که - گفته يا نگفته - به آن متعـهد بودند. و " خزانه " کشور از آن آبادان بود. ابوريحان بـيروني مي نويسد : پادشاهان ساساني آنچه را که پنج روز عيد ( به ترتيب؛ اعيان، دهقانان، سپاهيان، خاصان و خادمان ) هديه آورده بودند، روز ششم امر به احضار مي کرد و هر چه قابل خزانه بود نگه مي داشت، و آنچه مي خواست به اهل انس و اشخاص که سزاوار خلوتـند مي بخشـيد.

کمپر، سياح دوره صفوي، از هديه هاي حاکمان و ثروتمندان محلي، که براي شاه سليمان مي آوردند، به عنوان " سومين رقم بودجه دربار " ياد مي کند. تاورنيه هديهً يکي از حاکمان را به پادشاه " ده هزار اشرافي " ذکر کرده، و شاردن هديه هاي به پادشاه را حدود 2 ميليون فرانک تخمين ميزند. " درو ويل " مي نويسد : اين هديه هاي نوروزي علاوه بر طلا، جواهر و سکه هاي زر، عبارت از اسب هاي اصيل، جنگ افزار، پارچه هاي گران بها و شال هاي کشمير و پوست هاي ممتاز و قـند و قهوه و چاي و مربا است.

در کتابهاي تاريخي و ادبي، بـيش از همه از هديه پادشاهان به شاعران سخن رفته، هديه اي که، بنا بر رسم، براي سرودن قصيده ها و مديحه هاي نوروزي داده مي شد. هديه به شاعران در جشن نوروز که انگيزه و وسيله اي براي سرودن شعر و مديحه بود، در واقع نوعي حقوق ماهانه و سالانه شاعر به شمار مي رفت. از جمله بيهقي مي نويسد : روز پنج شنبه هجدهم ماه جمادي الاخري، امير ( سلطان مسعـود ) به جشن نوروز به نشست، و هديه ها بسيار آورده بودند، و تکليف بسيار رفت و شعر شنود از شاعران که شادکام بود، در اين روزگار زمستان و فارغ دل، و فترتي نيفتاد و خلعت فرمود، و مطربان را نيز فرمود، و مسعـودي شاعر را شفاعت کردند، سيصد دينار فرمود.

اين بخشش ها گاه به اندازه اي بود که مي توانست شاعري را توانگر سازد : گويند روز نوروزي، جهت خالدبن برمک وزير، کاسه ها از زر و نقره هديه آورده بودند. يکي از شاعران عرب در اين باره شعري سرود و به اين موضوع اشاره کرد. خالد هر چه در آن مجلس اواني زر و نقره بود به آن شاعر بخشيد. چون اعتبار کردند، مالي عظيم بود و شاعر از آن توانگر شد.

رسم و ضابطه پـيشکش هاي سنگين بها به پادشاهان و حاکمان تا دوره مشروطيت رايج بود. برقراري ماليات ها و الزام به پرداخت هاي منظم و حساب شده، پـيشکش هاي باج و خراج گونه را به مقدار زيادي از اعتبار انداخت. ولي دادن عيدي و هديه به ويژه از طرف مقام بالا تر ( منزلتي، اقتصادي و سني ) از رسم ها و آيـين هاي ديرين فرهنگ ماست. امروز رسم عيدي دادن به جوانان و کودکان در خانواده، به کسان کم درآمد و خدمتگزاران در محيط کار، به رفتگر، به نامه رسان و ... در عين حال نوعي جبران زحمت و انـتـظار خدمت است. عيدي هاي امروز بيشتر به صورت نقد و اسکناس نو است. بانک ها پـيش بـيني تهيهً " اسکناس نو " کرده، و در اختيار مشتريان مي گذارند. در جامعـه کشاورزي، روستايي و عشايري، در گذشته اي نه چندان دور، پـيشکش هاي نوروزي فراورده هاي محلي بود و بخشش ها، کالا و فراورده غير محلي.

هد يه دادن ها، ک به مناسبت هايي، چون عيد، موفقيت، مسافرت، تولد، ازدواج، مرگ (در برخي شهرها، به ويژه جامعـهً عشيره اي رسم است که براي خانواده متوفا غذا، گوسفند، برنج و ... مي برند) و .. است، به ويژه در خانواده هاي سنتي، داراي اهميت و مفهومي در خور توجه است (که خود پژوهش و گفتاري جداگانه مي طلبد). هر چند که چند سالي است واژهً فرانسوي " کادو " براي هديه هايي چون ره آورد ( سوغات )، چشم روشني، مبارک باد، جاي خالي پا و ... به کار مي رود، ولي اهميت، کيفـيت و کميت هر يک متمايز است. البته اين باور وجود دارد که گرفتن عيدي از دست کسان مورد احترام ( از نظر سني، منزلتي، خويشاوندي، علمي، نسبي و ...) تبرک، داراي شگون و " دست لا ف " است.

کارت تبريک عيد
تبريک گفتن عيد و جشن نوروز، در نامه هايي که از شهري به شهر ديگر فرستاده مي شد، رسمي کهن است. در برخي از منشآت و کتابهاي ترسل و نامه نگاري نمونه هايي آمده است، ولي با رواج چاپ، فرستادن " کارت تبريک عيد " که با مضمون ها و رنگهاي گونه گون تهيه و در دسترس قرار گرفته، وارد فرهنگ ما شده است. با کم شدن ديد و بازديدها - به علت هايي که در پـيش ياد شد - فرستادن کارت تبريک رونق بـيشتري يافته است.

چهاردهم فروردين
در واقع آغاز کار و فعاليت هاي " سال نو " از چهاردهم فروردين است. دبستان ها، دبـيرستان ها و دانشگاه ها از اين روز آغاز مي شود. مسافرت رفتن پـيش از سيزده را باور عاميانه نحس مي داند. کوچ بسياري از عشاير از چهاردهم فروردين است. تـقسيم آب کشاورزي، در برخي از روستاها و بسياري از فعـاليت هاي ديگر، از چهاردهم فروردين شکل مي گيرد.

باورهاي عاميانه
رفتارها و گفتارهاي هنگام سال تحويل و روز نوروز، به باور عاميانه، مي تواند اثري خوب يا بد براي تمام روزهاي سال داشته باشد. برخي از اين باورها را در کتابهاي تاريخي نيز مي يابـيم، و بسياري ديگر باورهاي شفاهي است، و در شمار فولکلور جامعـه است که در خانواده ها به ارث رسيده است :

- کسي که در هنگام سال تحويل و روز نوروز لباس نو بـپوشد، تمام سال از کارش خرسند خواهد بود.

- موقع سال تحويل از اندوه و غم فرار کنيد، تا تمام سال غم و اندوه از شما دور باشد.

- روز نوروز دوا نخوريد بد يمن است.

- هر کس در بامداد نوروز، پـيش از آنکه سخن گويد، شکر بچشد و با روغن زيتون تن خود را چرب کند، در همهً سال از بلاها سالم خواهد ماند.

- هر کس بامداد نوروز، پـيش از آنکه سخن گويد، سه مرتبه عسل بچشد و سه پاره موم دود کند از هر دردي شفا يايد.

- کساني که مرده اند، سالي يکبار، هنگام نوروز، " فروهر " آنها به خانه بر مي گردد. پس بايد خانه را تميز، چراغ را روشن و ( با سوزاندن کندر و عود ) بوي خوش کرد.

- کسي که روز نوروز گريه کند، تا پايان سال اندوه او را رها نمي کند.

- روز نوروز بايد يک نفر " خوش قدم " اول وارد خانه شود. زنان خوش قدم نيستـند.

- اگر قصد مسافرت داريد پـيش از سيزده سفر نکنيد. روز چهاردهم سفر کردن خير است.

- روز سيزده کار کردن نحس است.

دکتر محمود روح الاميني

طرف دار حقیقی

estghlal-110 — Tue, 08 Jan 2008 07:59:18 GMT

سلام خدومت همه استقلالیهای عزیز

اول فراررسیدن ماه محرم را به همه دوستان تسلیت عرض میکنم

اما بعد به راستی تو این مدت به همه اثبات گردید که نه علی پروین پرسپولیس واقعی است نه ناصر حجازی استقلالی .

چون این هر دو خود را به تمامیت باشگاهایشان که دم از تعصبش را میزنند ترجیح میدهند تو این چند ساله خدایش تو ایران مربی آرام متین با ادب کار بلد مودب و خلاصه تمام خصوصیات یک پهلوان مثل قطبی نداشیم درسته که ما استقلالی هستیم اما حقیقت جای هیچ گونه انکاری ندار چه بخواهیم بگوئیم لوک خوش شانس یه هر چیزه دیگر با تیم نتیجه میگرفت و کارش را به خوبی انجام میداد اما وقتی اقای پروین زا همه جا در ماند دید که تماشاگران کلا" به طرفش نرفتن وبه وقل خودش تیم را واسه جام حذفی بسته بود از جام کنار گذاشته شد باز فیلش یاد هندوستان کرده و شروع به حاشیه سازی واسه قرمز پوشان کرد که تو این چند بازی نتیجه اش را دیدیم.

اما خودمون دیدین همه که از بعد از انقلاب هر حاشیه وباند بازی که در این تیم شروع به ویرانی می کرد سرچمشه اش همین ناصر خان ما بود خدایش اگر چشم حقیت بین را به کار ببریم متوجه خواهیم شد که خودش یک دیو ویرانگر واسه استقلال بوده و هست به راستی اگر حجازی سمتی در باشگاه استقلال نداشت چه تیمی حاضر به استخدام اتیلال به عنوان چی بگم والله نمیدانم چه پستی براش بتراشیم که حالا به عنوان انالیز به امارات هم میره و از اماکانت این باشگاهی که همه داد میزنن از نداریش.

در نتیجه نه علی پروین در فکر پرسپولیسه نه نااصر حجازی در فکر استقلال همه اش به خودشون فکر میکنن و وقتی نباشن دوستدارن سر به تن هیچ کس نباشه

خدایش ما که پول میدهیم اونم اونجوری چرا مثل محصصی را به کار نگیرم

نتیجه معلوم که این دونفر هر وقت درکنار تیم هستن در فکر ارامش در تیم هستن و قتی هم که نه باید تماشگر اینجوری زجرو عذاب بکشن

باید استقلای باشیم نه حجازی یافلان و فلانی

دست بوسی

estghlal-110 — Sat, 15 Dec 2007 12:36:18 GMT

من دست منصوریان و مجیدی را می بوسم

ناصر حجازی

خدایش اینا تو بازی مقابل صنعت نفت لیاقت تنبه را داشتن یا.....

آری ناصر تیرت به هدف خورد باید دستشون را نه بلگه پایشون را هم ببوسی که برات سنگ تموم گذاشتن

استقلال با داشتن دوستی مثل شما نیازی به هیچ دشمنی نداره والله

نشانهای نحس

estghlal-110 — Fri, 14 Dec 2007 14:49:25 GMT

با عرض سلام

آقا فیروز با دست خودت باعث این باخت شدی نمیخواهم زود قضاوت کنم اما من در چند روز پیش هشدار دادم که این بابا چشم موفقیت هیچکس را با این مجموعه نداره در ضمن از همه گذشته نحس را با دست خودت به خونه آوردی هرکی باد به کاره طوفان درو میکنه این بابا یکی از بزرگترین مشکلش اینه که نحسه هرجا هم پا براره نحس همراهشه .

این چه اسرار بی جا و غیره قابل توجیه بود که برش داری سر نیمکت بشونی تا در پیروزی هات شریک بشه و سینه بده جلو پشت سرت بگه من این جوری از ش خواستم اما .....

آقا فیروز طبق توجیه های بعد از باختش حالا بزار من مثل خودش بگم باند مخوف نگذاشت تا آرامش در این باشگاه با عظمت برقرا بشه و دیدی که همون هائی که میگفت من دستشو ن وپاشون را می بوسم چه بلائی سر تیم محبوب آوردن اون که مثل اینکه از بثمر رساندن گل پشیمان شده بود و گوئی خان نحس بهش گفت فرهاد قرار نبود گل بزنی که تیم پیروز بشه و دیدی که یکی تمی که داشت سیر سعوی را طی می کرد چطور به این حال و روز افتاد

فرمان بعدش به اون پیر مردی که همه فکر میکردن تو تیم شما جائی نداره درست نود و پنچ دقیقه بی ثمر و بدبخت کننده بود آقا فیروز اگه میخواهی موفق شوی باید این باند مخوف و خطر ناک را دستشون را کوتاه کنی

هر چه دیرتر بشه خودت و اعتبار ت و اون حاجی ساده لوح را رسوا تر می کنی

ازما گفتن اینها نمی خواهند تیم بجز خواست خان نحسشون تیم نتیجه بگیره و خدایش از باشگاه اب سابقه ای چون استقلال یک تیم محلی بلکه ضعیف تر و شکننده تر درست کردن

اما یک کلام با حاجی دکتر قریب سه سال مدیر عامل بود سه بار تو سیما ظاهر نشد بهتری دوران استقلال تو این چند ساله را درست کرده بود آرامش در تیم هوادران برقرار بود هر چیزی سر جای خودش بود

اما شما به یه آدم نا لایق و کسی که فقط و فقط در فکر جیبش هست وبس اعتماد کردی مائی که از امدنت نماز شکر خواندیم الانه پشیمانیم خواهش میکنم حاجی این باند را دست هاشون از این باشگاه کوتاه کن اگر این ها سرامایه های باشگاه هستن خودشون دارن سابقه خودشون را خراب میکنن شما نگذراین که با حیثیت همه بازی کنن که اگه یه روز دوباره گفتن حاجی میخواد بیاد دعا کنیم که این اتفاق نیفته درست در موقعه ای که شما در برنامه سیما اعلام کردی اولین گزینه ات این خان نحسه ما عذا گرفتیم و اینم سرانجامش که داری با تمام وجودت احساس میکنی وزیر لب میگوئی کاش به این دوباره اعتماد نمی کردی.

حاجی بیرونشون کن تو را خدا بیرونشون کن هم برا خوشون خوبه هم برای استقلال

( راستی یه سری به بازار مد زدی نه خودش تو صفحه تلویزون اومده بود این دفعه مد پالتو را برامون بهمرا اورده بود)

از غصه نمیدونم چکار کنم

estghlal-110 — Wed, 05 Dec 2007 07:29:18 GMT

دوستان عزیز سلام

امروز دو مطلب تو روزنامه خبر ورزشی دیدم گفتم شاید شرایط مطالعه واسه شما جور نباشه واسه این تو وبلاگ زدم اما مطلب دوم برام خیلی جالب بود اون بیشتر جلب توجه میکنه نظر آقای روشن در مورد خان حقه بازه بخونین و خودتان برداشت کنید

على‌ فتح‌ا...زاده‌ مديرعامل‌ استقلال‌ ديروز در مصاحبه‌اى‌ با خبرورزشي، حرفهايى‌ را بر زبان‌ آورد که‌ گزيده‌هايى‌ از آن‌ را در زير مى‌خوانيد:

* تيم‌ را در ابتداى‌ فصل‌ حجازى‌ آماده‌ کرده‌ است‌ و نمى‌توانيم‌ با يک‌ بازى‌ يا دو بازى‌ در مورد عملکرد کريمى‌ قضاوت‌ کنيم، در هر صورت‌ فيروز به‌ عنوان‌ سرمربى‌ و حجازى‌ به‌ عنوان‌ مديرفنى‌ با همفکرى‌ يکديگر، تيم‌ را اداره‌ خواهند کرد، هر چند برخى‌ها دوست‌ ندارند اين‌ دو را کنار هم‌ ببينند.

* ناصر حجازى‌ به‌ هيچ‌ عنوان‌ با آمدن‌ کريمى‌ به‌ استقلال‌ مخالف‌ نبود و صحبتهايى‌ که‌ در اين‌ موردمطرح‌ مى‌شود، صحت‌ ندارد.

* شکايت‌ باشگاه‌ استقلال‌ ازAFC به‌ دليل‌ حذف‌ استقلال‌ از ليگ‌ قهرمانان‌ آسيا در دادگاه‌ عالى‌ ورزش‌ در حال‌ پيگيرى‌ است‌ تا غرامت‌ بگيريم.

* درباره‌ ناراحتى‌ حسن‌ روشن‌ از وضعيت‌ باشگاه‌ بايد بگويم‌ نبايد تيم‌ را وارد حاشيه‌ کنيم‌ و فکر نمى‌کنم‌ کار ما از تأ‌سيس‌ آکادمى‌ اشتباه‌ بوده‌ است. اين‌ مشکلات‌ ممکن‌ است‌ براى‌ هر تيمى‌ پيش‌ بيايد و بايد کمى‌ صبور بود.

روشن: حجازى‌ مى‌گفت‌ مديرفنى‌ يعنى‌ کشک...!

حسن‌ روشن‌ ديروز در مصاحبه‌اى‌ حرفهاى‌ جالبى‌ را بر زبان‌ آورد که‌ گزيده‌هايى‌ از آن‌ را در زير مى‌خوانيد:

* ناصر حجازى‌ بارها مصاحبه‌ انجام‌ داده‌ و گفته‌ پست‌ مديريت‌ فنى‌ يعنى‌ کشک، اما حالا در کمال‌ تعجب‌ اين‌ سمت‌ را قبول‌ کرده!

* نتايج‌ استقلال‌ نبايد به‌ گونه‌اى‌ باشد که‌ هواداران‌ ناراحت‌ شوند. انتظار آن‌ها از تيم‌ محبوبشان‌ پيروزى‌ و کسب‌ نتايج‌ درخشان‌ است.

* از حجازى‌ توقع‌ نداشتم‌ اين‌ سمت‌ را قبول‌ کند.

* به‌ عنوان‌ يک‌ استقلالى‌ آرزوى‌ موفقيت‌ اين‌ تيم‌ را دارم

موفق باشین و سر بلند در پناه حضرت دوست